| بلـــبـــلي بيدل نَـــــوايــــــي ميزنــــد |
باد پــــيـــمـــايي هــــوايـــــي ميزنــــد |
| كس نميبــيــنــم ز بــيــرون ســـراي |
و انـــــدرونــــم مرحــــــــبايي ميزنــــد |
| آتــشــي دارم كه مــيســوزد وجـــود |
چون بر او بــادِ صــبــايـــي ميزنــــد |
| گــرچــه دريـــا را نــمــيبــيــنــد كــــنـار |
غرقه حالي دســت و پايي ميزنــــد |
| فــــتــــنـــهاي بر بام باشـــد تا يكــي |
سَــــــر به ديـــوار ســــرايي ميزنــــد |
| آشـــنـــايـان را جراحــت مرهـم اســت |
زان كه شمشيــر، آشــنايي ميزنــــد |
| حيـف باشـــــد دست او در خون من |
پادشــاهـــــي با گـــدايــــي مــيزنــــد |
| بـــنــــدهام گر بيگُـــنـــاهـي مـيكُشد |
راضــــيام گر بيخطــــايــي مــيزنـــد |
| شــــكر نــعمت ميكُــــنم گر خلعتي |
ميفرســــتـــد، يــا قفـايي مــيزنــــد |
| ناپــــسنــــديده است پيش اهل راي |
هـــر كــه بـــعـــد از عشقرايي ميزنــــد |
| محتـــسب گو چنگ ميخواران بسوز |
مُطــــرب ما خوش به تايــــي ميزنــــد |
دود از آتــــش ميرود خون از قتيل سعدي اين دم هم ز جايي ميزند |
|
سعدي بوستان غزل شماره 235 |