| دوزخ روح |
|
|
| من چه گویم که کسی را به سخن حاجت نیست |
|
خفتــــگـــان را به ســــحرخوانی من حاجت نیست |
| این شـب آویــخـــتــگـان را چه ثـمر مژده ی صبح ؟ |
|
مُرده را عــــربــــده ی خــــواب شکن حاجت نیست |
| ای صـبـــا مــگـــذر از اینــجـا ، که دریـــن دوزخ روح |
|
خاک ما را به گــــل و سرو و ســـمن حاجت نیست |
| در بـهـــــاری که بــر او چشـــــــــم خزان میگــرید |
|
به غـــزل خوانی مرغــــان چــــمــــن حاجت نیست |
| لاله را بــــس بـــود این پـــیـــرهــن غرقـه به خون |
|
که شــــهــــیدان بــــلا را به کــــفـــن حاجت نیست |
| قـــصــــه پــیــداســـت ز خــاکـــستر خاموشی ما |
|
خـــــرمن سوختــــگان را به ســــخن حاجت نیست |
| ســـایـــه جـــان ! مـِـهـــر وطـن کار وفاداران است |
|
باد ســــــــاران هــــــــوا را به وطــــن حاجت نیست |
| |
|
امير هوشنگ ابتهاج
ه.ا.سايه
مجموعه سياهمشق |
