| شـــــرح دردم با تــو گــــویــــد مــــثــنوی |
مـن همــان نایم که گر خوش بشـــــنوی |
| گـفــتنی، بشنو کــه در گــفــت آمــــــدم |
با لـب دمــســاز خــود جــفــت آمـــــــدم |
| با دل خــونــیــن لــب خــنــدان بــیـــــــار |
مـن همان جامم که گفت آن غمگســــار |
| گــرچــه صــد زخم است این دلتـــــنگ را |
مـن خـمـش کــــردم خـروش چـنــــــگ را |
| او نمـیدانـسـت و خــود را میســـــتـود |
مـن هــمــان عشقم که در فرهاد بـــــود |
| عــشــق شــیــریــن مــیکـنــــد اندوه را |
مـن همــی کــندم نه تیــشــــــه، کـوه را |
| ســوخــتــم مــجـــنــون خــــام اندیش را |
در رخ لــیــــــلــی نــمــودم خـــــویــش را |
| او گــــمان میکرد اشک چشم اوســـت |
میگـرســــتم او در دلش با درد دوسـت |
| جان مسـت عشق بر من عاشق است |
گرجهان ازعشق،سرگشتهاستومست |
| گـــر دلــــی داری بــــــیــــا ایــــنــجا ببـاز |
نــاز ایـــــنــــجا مینــــــهد روی نـیـــــــاز |
امیر هوشنگ ابتهاج
ه.الف سايه |
|
